Tekstvak: Lieve Free, Net als een vlinder kwam je even bij mij net als een vlinder was je prachtig en vrij net als een vlinder was je leven niet lang … maar als ik mijn ogen sluit… voel ik wel 1000 vlinderkusjes op mijn wang. Wanhopig ben ik nu niet meer ik zing, ik dans, ik lach soms weer. iedereen zegt: “Je doet het goed!” maar binnenin, mijn hart, dat bloedt. Het doet nog steeds gigantisch veel pijn en dat zal altijd blijven zijn lieve Free, echt waar, geloof me vrij voor eeuwig en altijd hoor jij bij mij. Tekstvak: Mijn lieve Free De zomer die juist warm moet zijn begon voor ons zo kil want toen jij geboren werd was ’t haast ondraaglijk stil. Ik mis je zo, ik voel me leeg ik kan soms zelfs niet verder gaan ik zoek maar vind geen enkele reden waarom jij niet mag bestaan Alsjeblief, blijf waar j’ ook bent altijd op me wachten alleen ’t idee dat ik jou weer zie kan de pijn verzachten Jij kreeg vleugels, veel te vroeg je kwam en ging, haast tegelijk en toch mijn lieve, kleine schat voel ik dat ik jou bereik Jij weet wat ik zeggen wil zonder dat ik één woord zeg jij voelt dat ik van je hou met dat geloof ebt de pijn wat weg Mijn lieve Free, ik zou wel willen roepen dat naast ’t verdriet en pijn ik op de eerste plaats heel dankbaar ben jouw mama te mogen zijn. Tekstvak: Geen vlinder zal nog in de toekomst ‘zomaar’ vlinder zijn stuk voor stuk; gekleurd, zwart-wit, heel groot of juist piepklein ze dragen allemaal met zich mee … een heel klein beetje Free. Tekstvak: Soms lijkt het of je met me praat dat klinkt misschien wel dom maar ’t windmolentje op je grafje draait telkens plots als ik hier kom. Soms lijkt het of je naar me lacht dat klinkt misschien wel raar maar mensen denken wat ze willen ik weet gewoon; ’t is waar. Soms lijkt het of je naar me kijkt dat klinkt misschien als fantasie maar gelijk ik in een sprookje las; jij ziet mij gelijk ik jou ook zie. Soms lijkt het of je bij me bent dat klinkt misschien naïef maar ik voel je aanwezigheid in 1000 dingen herken ik jou, mijn lief. Tekstvak: Ik mis je kleine meid en dit gevoel raak ik nooit meer kwijt jij zit in mijn hoofd en in mijn hart voor altijd jij bent en blijft mijn wondermooie kleine meid. Tekstvak: Ik zag een mama ze had haar dochtertje bij ze passeerde heel wat mensen maar niemand die iets zei niemand leek haar te zien, die kleine meid velen vonden haar geboorte al verleden tijd De mama bleef wandelen met haar babytje klein want klein zou dit kindje voor altijd zijn maar hoewel niemand haar zag mama en 't kindje waren nooit meer apart mama droeg haar kindje niet in haar armen ...maar in haar hart. Tekstvak: Dag kleine meid Dag kleine meid, ik zag je daarnet in de zon die warm scheen net voor ze weer achter de wolken verdween.   Dag kleine meid, ik zag je daarnet in je broertjes hun lach in hun hele doen en laten, iedere dag.   Dag kleine meid, ik zag je daarnet in de roos in ons huis die bij je foto staat, op de kast, bij ons  thuis.   Dag kleine meid, ik zag je daarnet in het spiegelbeeld van mij want bij mij, lieve schat, daar hoor jij ook bij.   Dag kleine meid, ik zag je daarnet in de traan die ik liet in mijn tranen van geluk, in mijn tranen van verdriet.   Dag kleine meid, ik zag je daarnet in die vlinder in de lucht die prachtig en vrij was en genoot van zijn vlucht. Tekstvak: De zon op mijn huid Ik lig languit Ik mijmer en lach Ik geniet van de dag. De zon in mijn hart Ik hoor jou, heel zacht Ik mijmer en even Geniet ik weer van ‘t leven. Tekstvak: Onmeetbaar verlangen Naar jou en ‘t kind in mijn schoot Onmeetbare angst Voor, opnieuw, de ontmoeting met … dood Hoop en vertrouwen In de toekomst, nieuw leven Kracht, lieve Free, Die jij me blijft geven ... Tekstvak: Verdwaald in een tunnel al een hele tijd Aan 't begin was je nog bij me onderweg raakte ik je kwijt Verdwaasd bleef ik staan kon niet meer voor- of achteruit Want welke kant ik ook zou kiezen steeds kwam ik tot datzelfde besluit Ik zou je daar niet vinden dus wat zin had verdergaan? Verscheurd door verdriet ben ik blijven zitten tot jij me zei weer op te staan "Ga nu naar papa en mijn broertjes het is nu echt tijd En weet lieve mama; je bent me verloren... ... maar je raakt me nooit kwijt...

©

Tekstvak: Dagen, weken, maanden, zelfs een jaar ging al voorbij. Heel veel gebeurde er sindsdien, je broertje Teije kwam erbij! Mijn drie kapoenen, stoere ridders ik hou zo vreselijk veel van hen. Maar het doet nog zoveel pijn dat ik mijn meid verloren ben. Nog steeds geef ik je elke avond voor het slapen gaan een kus. En fluister ik je broertjes toe: 'de allermooiste der prinsessen is jullie kleine zus...' Tekstvak: Tijd heelt veel doet pijn vervagen. Leert me weer lachen beantwoordt vragen. Tijd heelt veel maar doet niet vergeten. Het tovert een glimlach dat te weten... Tekstvak: Jij zit in de zon en jij zit in regen. In bomen en bloemen kom ik je tegen. In vogels en vlinders in rood en lichtblauw. Overal vind ik een teken van jou. Jij hoort bij gisteren en bij vandaag. Bij heel groot en piepklein bij snel en bij traag. In geuren en kleuren in hitte en kou. Overal vind ik een teken van jou. Jij hoort bij veel maar het meest nog bij mij. Bij intens verdrietig en waanzinnig blij. In 'ik ben' en 'ik moet', in 'ik wil' en 'ik zou'. Overal vind ik een teken van jou.